In opdracht van de stad Rotterdam
maakte de beeldhouwer J. Keerbergen vier leeuwen voor de nieuwe Hofpoort,
die in 1772 in gebruik werd genomen. De leeuwen werden geplaatst
op de vier hoekpunten van het poortdak.
In 1833 viel de Hofpoort ten prooi
aan een smakeloos saneringsplan en werd afgebroken. De vier leeuwen werden
opgeborgen.
In 1860 kregen de vier leeuwen een
andere bestemming en werden geplaatst op de nieuwe Koningsbrug, die al
gauw in de volksmond werd aangeduid als Vierleeuwenbrug.
Op 13 september 1860 werd deze
brug geopend door Koning Willem III.
Met het uitbreken van de oorlog
op 10 mei 1940, hebben de Verbindingstroepen een heldhaftige strijd gevoerd
rond de Vierleeuwenbrug. Het plan van de Duitsers om in één
dag door te stoten naar Den Haag is niet gelukt. Door samenwerking van
de aanwezige militaire eenheden, Mariniers, Genie en Verbinding, werd de
verdediging rond de Maasbrug, Witte Huis, Maasstation, Beursstation en
de Vierleeuwenbrug een succes. Na het bombardement op 14 mei 1940, werd
het verzet opgegeven.
Honderd jaar na de opening van de
Koningsbrug, is op 17 augustus 1960 één van de leeuwen namens
het gemeente bestuur van Rotterdam, door burgemeester Mr. G.E. van Walsum,
in langdurige bruikleen overgedragen aan het Regiment Verbindingstroepen,
om zo de heldhaftige inzet van de Verbindingstroepen rond de Koningsbrug
/ Vierleeuwenbrug te eren.
Deze leeuw werd geplaatst aan de noordzijde
van het exercitieterrein in de Elias Beeckmankazerne.
Sinds die dag is "De Leeuw" het
monument van de Verbindingsdienst.
In 1991 is op 8 mei het vernieuwde
monument, met een gedenkplaat met namen van de overleden / gesneuvelden
van de periode 10 - 14 mei 1940 Rotterdam, onthuld.
In 1993 werden de gedenkplaten aangebracht
met de namen van alle overige gevallenen van de Verbindingsdienst, inclusief
die van de Verbindingsdienst KNIL.
Door Z.H.K. Prins Bernard is op
1 mei 1974 aan het Regiment Verbindingstroepen, het Vaandel met opschrift
“Rotterdam” uitgereikt .
In 2004 werd het monument grondig
gerestaureerd.
Door jarenlange inwerking van de
natuurelementen was het noodzakelijk geworden een restauratie van het monument
uit te voeren, zodat ook in de toekomst de functie als herdenkingsmonument
zou blijven bestaan.
